NEU: Ein Laufbericht von Sandra Over-Deymann und Ulrike Grothe aus Haren/Emmeln (DE): "Spaß und Fun beim Lake Run"...NIEUWE RUBRIEK IN DE LINKERKOLOM VAN DEZE BLOG: "Laatste uitslagen"......

woensdag 22 mei 2019

Drenthe Loopfestijn 25 mei 2019: Het verhaal van "De verdwenen marathonloper"

Jans Jagt uit Klazienaveen heeft ruim 28 jaar deel uitgemaakt van het bestuur van de Stichting Marathon Zuidoost-Drenthe en was  in die periode betrokken bij de organisatie van Drenthe Marathon/Loopfestijn. In 2018 verscheen zijn boek "Drenthe Marathon" , waarin hij de lezer onder meer meeneemt in de geschiedenis van 35 jaar Drenthe Marathon/Loopfestijn.
Jans Jagt schreef ook heel veel mooie verhalen. Het hierna opgenomen verhaal van "De verdwenen marathonloper" is daar een voorbeeld van.

De verdwenen marathonloper

door Jans Jagt, Klazienaveen

De dag begon nevelig. De ervaring leerde dat het in deze tijd van het jaar dan een mooie dag zou worden.
Het was de laatste zondag van mei. De 29e Marathon van Klazienaveen staat op het programma. Een sfeervol internationaal hardloopevenement dat lopers uit alle delen van de wereld naar het voormalig veendorp brengt. Het dorp is trots op haar marathon. Hier worden hardlopers als het ware nog op handen gedragen.
De deelnemers worden getrakteerd op een prachtig panoramisch parcours, langs het mystieke Oosterbos, over de historische trambrug over het nieuwe Prins Willem Alexanderkanaal en over de flanken van de Hondsrug. De naar schatting twintig duizend toeschouwers vormen elk jaar een indrukwekkend decor in het centrum van Klazienaveen.
Reden voor de 36-jarige Mario van Manen een keer naar Zuidoost Drenthe te rijden en proberen de 42 kilometer en 195 meter tot een goed einde te lopen. Mario is lid van de atletiekvereniging De Kilometervreters en had zich zes weken geleden al ingeschreven. Hij was de enige van zijn vereniging. Zijn teamgenoten vonden de afstand naar Klazienaveen te groot. Toch had Mario de afstand van Rotterdam naar Klazienaveen binnen twee uur overbrugd. Vanaf Zwolle leek het alsof hij de autoweg voor zich zelf had, een prachtige rit langs mooie dorpen. Alleen de flarden mist was af en toe best vervelend.

Sportfeest
Klazienaveen had zich feestelijk uitgedost voor het sportfeest.
Met de jeugdloop was al een start gemaakt. Honderden kinderen tussen de zes en twaalf liepen over het zelfde parcours waar later op die dag ook de Kenianen, Russen, Belgen, Fransen, Tsjechen, Ethiopiërs, Nederlanders en veel Duitsers een fantastische prestatie zouden leveren.
Alvorens zijn startnummer op te halen, bekeek Mario de jeugdloop en probeerde een paar kilometers van het parcours in zich op te nemen. Het zag er inderdaad allemaal heel sfeervol uit.
Met zo'n tweehonderd deelnemers behoort de Marathon van Klazienaveen tot één van de kleinste van Nederland. Het is echter wel tot één van de oudste. Rotterdam, Amsterdam en Eindhoven behoren tot dezelfde leeftijdsklasse. Mario wist zijn plaats want met een persoonlijk record van 3 uur en 12 minuten hoeft hij niet vooraan te staan. Daarvoor staan een aantal  atleten met een persoonlijk record van rond de 2.15. Het kan een mooie wedstrijd worden, zowel bij de dames als de heren.

Een lekker gevoel
Na een tweetal aanlooprondjes beginnen de marathonlopers aan de eerste van de vier grote ronden. Langs het parcours duizenden toeschouwers die elke deelnemer aanmoedigen. Een lekker gevoel.
Mario voelt zich lekker, de eerste grote ronde zit erop. Het weer zit ook mee, geen wind en het zonnetje wil er ook nog niet echt doorkomen. Op de Herenstreek, achteraan het parcours, blijft het daarom hier en daar nevelig.
Mario komt ook de tweede ronde goed door, als hij dit tempo kan handhaven zit verbetering van zijn persoonlijk record er dik in. Ook zijn naam wordt genoemd door de speaker. Mario is er best trots op dat hij op de marathon de enige deelnemer is die in Rotterdam woont.
Mario komt in een groepje van vijf lopers terecht, zij lopen op een tijd rond de drie uur.
Alle zes lopers worden nog een keer door de speaker genoemd bij het ingaan van de vierde ronde, Mario loopt achteraan.
In deze laatste ronde geniet hij van al het moois dat er onderweg is te zien. Deze marathon is uniek, de charme van een kleine marathon is de fantastische sfeer. In het centrum lijkt het wel een dorpsfeest, prachtig om tussen de duizenden toeschouwers door te lopen.
Op de Herenstreek voelt Mario opnieuw de flarden mist om zich heen.
De zes hardlopers voelen  hoe dansende mistflarden op het groepje afkomt. De nevel gaat aan vijf lopers voorbij maar grijpt Mario bij de keel.
De eerste vijf lopers horen en voelen verder niets maar Mario is uit het groepje verdwenen.
De speaker meldt nog dat het groepje van vijf in een mooie tijd van 2.59 en een beetje over de finish komt. Helaas is Mario van Manen daar niet bij. Waarschijnlijk uitgestapt met een blessure. Daar blijft het bij, niemand die startnummer 836 mist.

Wit wief
Geraldine woonde aan de Herenstreek, aan het marathonparcours. Haar huisje stond zo'n tweehonderd meter van de straat en lag een beetje verscholen in het Oosterbos.
Ze liep tegen de vijftig, tenminste dat dacht men in het nabij gelegen boekweitdorp Nieuw-Dordrecht. Zo vaak zagen de dorpsbewoners haar niet. Soms liep ze een beetje schichtig naar de plaatselijke supermarkt. Ze sprak met niemand en ging met niemand om. Kwajongens plaagden haar soms een beetje. Dan mopperde ze wat voor zich uit.
“t Is een wit wief. Kom  niet te dicht bij haar in de buurt” was een veel gehoorde waarschuwing van ouders. Waarom? Tja dat wisten de ouders ook niet.
Toch zat er een kern van waarheid in.
Geraldine was ruim 44 jaar geleden geboren in Rotterdam. Ze had een slechte jeugd, haar vader sloeg haar dikwijls wanneer hij weer dronken was. Haar moeder deed vrolijk mee en Geraldine werd verantwoordelijk voor het huishouden. Voor haar was het een opluchting toen een Engelse zeeman verliefd op haar werd. Twee maanden later waren ze getrouwd. Maar ook dit werd geen succes. De zeebonk kwam gewoon niet meer terug van de eerste zeereis. Geraldine bleef nog drie jaar in de havenwoning wonen alvorens de woningen werden afgebroken om plaats te maken voor een havenloods.
Zwaar teleurgesteld in het leven ging Geraldine aan het zwerven en kwam onbedoeld in Zuidoost Drenthe terecht. In Nieuw-Dordrecht vond ze een oude schuur die ze ombouwde tot een bewoonbare schuur. Geraldine was heel goed in staat voor zich zelf te zorgen.
Maar ze ontdekte na verloop van tijd een gave waarvan ze nooit had vermoed dat zoiets bestond.

Mistflarden
Bij stevige mistflarden kon Geraldine helemaal opgaan in de nevel. Ze voelde zich licht en maakte dan lange tochten in de omgeving. Ze ging helemaal op in de mistflarden, niemand die haar ooit heeft gezien zweven.
Deze laatste zondag van mei was weer zo'n dag. Waarschijnlijk een van de laatste want de  mooiste mistflarden  waren er altijd in het vroege voorjaar en in de late herfst.
Ze zweefde wat rond in  de buurt en zag plotseling een groepje hardlopers op de Herenstreek.
Dit was haar kans wraak te nemen op mannen. Mannen die haar zoveel verdriet in het leven hadden gedaan. Niemand zou merken wanneer Geraldine de laatste loper in de mist liet oplossen en meenam naar haar schuur.
Pas voor haar deur liet ze Mario vallen. Langzaam maar zeker zag Mario de nevel veranderen in een vrouw. Ze stuurde hem met de ogen.
Mario zag geen kans weerstand te bieden.

Wat er allemaal in het afgelopen jaar met hem was gebeurd, Mario kon het niet navertellen. Het was of zijn hersenen waren doorgespoeld. Alles was weg.
“Je bent hier op één dag na precies een jaar geweest. Morgen mag je weer gaan en staan waar je maar wilt. Morgen is het zondag, de laatste dag in mei.” hoorde hij Geraldine zeggen. Ze had zich mooi gemaakt. Vroeger zal ze een mooie vrouw zijn geweest.
“Dit is dus mijn laatste nacht hier? Laat mij morgen aansluiten bij een groep hardlopers zodat ik mijn marathon kan afmaken”.
Geraldine ging naast Mario zitten en streek hem over zijn  dunne haardos.
“Dat beloof ik als je vannacht bij me blijft slapen”
Mario kon niet meer antwoorden, hij zag geen kans weerstand te bieden.
Geraldine zag er gelukkig uit, ze lachte zelfs naar hem toen hij de volgende morgen zijn ogen in haar bed opende.
De dag begon nevelig.
Geraldine liet Mario gaan, ongemerkt kon de hardloper met nummer 836 zich aansluiten bij een groepje van vijf hardlopers.
Klazienaveen had zich feestelijk opgemaakt voor het 30e Drenthe Loopfestijn.
In een tijd van 2.59.23 kwam Mario over de finish.
Hij had een prachtig persoonlijk op zijn naam staan.
Volgend jaar komt hij zeker terug!

maandag 20 mei 2019

Uit het archief (40): Citylauf Lingen (DE) juni 2013

A.s. zaterdag is de volgende Citylauf in Lingen (DE). In juni 2013 schreef ik het volgende commentaar:

Lingen, ik ben er vaak geweest, niet alleen voor het lopen. Als ik nog eens op de site van Routenet kijk, blijkt dat het vanuit Emmen 53 km naar Lingen is, drie kwartier rijden. Rijdend op de A 31 zie ik, dat het ongeveer 12 graden Celcius is, het is droog, prima loopweer dus. Ruim voor het aanvangstijdstip van de 5 km, die ik van plan ben te lopen en die meetelt voor de EL-Cup, arriveer ik in Lingen en parkeer de auto in de "Tiefgarage" onder het marktplein, waar de start van de diverse wedstrijden van de 24. City-Lauf van Lingen is.

Marktplein
Als ik uit de "Tiefgarage" kom, zie ik dat het al een drukte van belang is op het marktplein. Veel jeugdige deelnemers, veel toeschouwers. Er zijn al enkele onderdelen van het uitgebreide programma afgewerkt, de Bambini-Lauf is al geweest en men is bezig met de "Schülerläufe". Zoals gewoonlijk wordt het geheel vakkundig aan elkaar gepraat door Klaus Ortwig, de "Moderator".

Klaus Ortwig

Nadat ik mijn vaste startnummer 177 van de EL-Cup heb opgehaald, maak ik nog een praatje met enkele bekenden, waaronder Rolf Kingal uit Spelle en Karl Heinz Schmidt uit Lingen.

Terug in de "Tiefgarage" (om me bij de auto om te kleden) loop ik Gerhard Over uit Meppen tegen het lijf. Hij weet mij te vertellen dat hij bij de inschrijving mijn concurrent in de M-65 klasse voor de EL-Cup, Burkhard Swara, al heeft gezien. Ik ben enigzinds gespannen, want ik wil, evenals in de eerste wedstrijd in Papenburg, Burkhard verslaan. Mijn warming-up doe ik in de garage, het is boven op het marktplein erg winderig en koud. Nadat ik besloten heb toch maar in een mouwloos hempje te lopen, ga ik naar de start van de 5 km, die om 18:15 uur plaatsvindt. Het is een kleine ronde door de binnenstad van een kilometer, gevolgd door 2 grote ronden van 2 kilometer. Burkhard zie ik niet aan de start. Er zijn echter veel deelnemers en ik denk dat hij ergens in het achterste gedeelte van het deelnemersveld staat. Ik vind zelf dat ik goed loop, bij de finish valt mij mijn tijd echter wat tegen. 27:13, ik had mij een iets betere tijd voorgesteld. In de uitslagenlijst komt Burkhard niet voor, hij heeft dus niet gelopen of is uitgevallen. Helaas ben ik ingedeeld in de M-60 klasse. Men heeft in Lingen niet de "Altersklassen" van 5 jaar, maar van 10 jaar. Ik heb daar in de race niet aan gedacht, wordt vierde en bereik dus net geen podiumplaats ( ben wel de eerste M-65 er). Ik finish 9 seconden achter nummer drie, de loper die ik in Papenburg nog achter mij heb gelaten.


Karl Heinz Schmidt
De prijsuitreiking begint als de 10-km lopers hun 5 rondjes door de binnenstad afleggen. Ik zie veel bekende lopers: Guido Lüken, Sandra Over-Deymann, de familie Veltrup (3 lopers), Hans Reiter en Arjan van der Steege, om er maar enkele te noemen. Karl Heinz Schmidt doet de "Siegerehrung". Af en toe wordt overgeschakeld naar "Moderator" Klaus Ortwig die verslag doet van de ontwikkelingen in de 10-km race. Karl Heinz Schmidt en Klaus Ortwig werken perfekt samen.

Als de winnaar van de 10-km over de eindstreep gaat, verlaat ik het gebeuren. Evenals in voorgaande jaren was het weer een goed georganiseerd, mooi loopfestijn. Het enige minpuntje voor mij was, dat ik vanwege de "Altersklassen" van 10 jaar bij de M-60ers moest starten. Daartegenover staat dat ik bij de EL-Cup officieus de eerste plaats heb ingenomen na drie van de zeven wedstrijden met een voorsprong van 1:33 min op Burkhard Swara.

Tot slot: de Citylauf in Lingen is niet ver over de grens en ook voor de Nederlandse lopers zeer de moeite waard!!


zondag 19 mei 2019

Foto's Rietplasloop Emmen 19 mei 2019

Vanmiddag waren Harmke en ik een uurtje aanwezig bij de Rietplasloop in Emmen, ik als toeschouwer en Harmke maakte plm. 150 foto's van de laatste ronde van de 15 km en van de eerste ronde van de 10 km.


Om de foto's te bekijken:  klik hier

vrijdag 17 mei 2019

Spaß und Fun beim Lake Run…

von Sandra Over-Deymann und Ulrike Grothe, Haren/Emmeln (DE)

Ulrike (l) und Sandra (r)

wie die Wikinger auf dem Weg nach Valhalla…

Aus diesem Abenteuer kommt niemand trocken heraus. Dass wir eines Tages durch schlammiges Wasser, durch tiefen Sand und über steile Berge rauf und runter rennen, schien uns sehr Suspekt. Dennoch forderte uns diese verrückte Trainingsart eiskalt heraus.(...... weiter lesen)



donderdag 16 mei 2019

AANKONDIGING WEDSTRIJD: Zaterdag 18 mei 2019 Hardenberg City Run

2015 met Matthias Strothmann (Herzlake,DE)

Voor meer info: klik hier
Voor een fotoalbum van de wedstrijd op 1 mei 2015:  klik hier

woensdag 15 mei 2019

Voorlopig geen wedstrijden en trainingen....!

Helaas zal ik de komende 6 weken geen wedstrijden kunnen/mogen lopen en niet kunnen/mogen trainen. Afgelopen zondagnacht ben ik in het ziekenhuis opgenomen met een lichte hartinfarct en nadat ik maandagmorgen gedotterd ben, ben ik gisteravond (dinsdagavond) weer thuisgekomen. Na de operatie voel ik me momenteel goed.
Wel zal ik de komende weken mijn blog Hardloper Gerrit online blijven bijwerken.

zondag 12 mei 2019

Altstadtlauf Haselünne (DE) 10 mei 2019

5 km in 31:42

Uitslagen Dorp met Vaart-loop Nieuw-Amsterdam 11 mei 2019

Voor de uitslagen van de Dorp met Vaart-loop 2019 : klik hier

Foto's Dorp met Vaart-loop Nieuw-Amsterdam 11 mei 2019

Voor een album met foto's van de gisteren gehouden loop in Nieuw-Amsterdam ga naar de website van Toli Schanssema uit Hoogezand:  www.hardlopenmettoli.blogspot.nl

Op de foto hieronder:
Richard Buls uit Sleen met startnummer 173. Hij werd winnaar op de 10 km in een tijd van 40:56 minuten.
Naomi Arends uit Emmen (op de foto met startnummer 197) won de 10 km bij de vrouwen in 42:46 minuten.

© Toli Schanssema