Onlangs kwam ik hem weer een keer tegen. Een lange periode had ik hem niet gezien. Ik was met een andere loper aan het praten, dus kon ik hem op dat moment niet te woord staan. Wel zag ik een blik in zijn ogen die verried dat hij wel graag even met mij van gedachten zou willen wisselen over het lopen en wel in het bijzonder over het " loopcircuit ". Enkele jaren geleden was ik hem ook tegengekomen. Ook toen was het een poos geleden dat we elkaar hadden gezien en hij zei tegen mij toen hij mij zag: " Hallo, loop jij ook nog? Ik zie je nooit meer op de wedstrijden ". Ik bezocht echter in die jaren veel wedstrijden, maar bijna nooit de wedstrijden van het loopcircuit, die hij liep en dat vertelde ik hem dan ook.
Reeds jaren doet hij mee aan één van de loopcircuits. In welke klasse hij ook start, M 40/M 45/ M 50 , in de ranglijst staat hij altijd zo rondom de achtste plaats. Het ene jaar is hij achtste, als het wat slechter gaat staat hij tiende en als het heel goed gaat is hij zesde, maar vrijwel nooit hoger. Hij is een " doorgewinterde " circuitloper. Omdat het vaak, jaar in, jaar uit, om meest dezelfde lopen gaat, weet hij als geen ander waar hij zijn winst kan boeken op het parcours. Hier op deze hoek even binnendoor en daar bij het kanaal achter een boom langs, dat scheelt weer enige seconden.
" Die wedstrijd daar in P vind ik eigenlijk maar niks, het is alleen maar rondjes lopen in de nieuwbouw ", zei hij eens tegen mij. " Ik vind het waardeloos, maar ja, ik moet mijn zevende plaats in het klassement verdedigen ". Toen ik hem zei dat ik naar veel mooie wedstrijden in ons grensgebied ging, zei hij, dat hij dat eigenlijk te ver weg vond en liever bij zijn loopcircuit bleef. Misschien dat hij nog eens aan een ander circuit zou deelnemen, maar dat wist hij nog niet precies. Toen ik hem voorstelde om eens deel te nemen aan de wedstrijden om de " Emsland-Cup " , die in o.a. Meppen, Lingen en Papenburg en andere plaatsen in het grensgebied worden gehouden, zei hij dat hij dat te ver weg vond, er geen tijd en ook geen zin in had. Neen, wedstrijden in Duitsland leken hem maar niks, liepen ze daar eigenlijk wel met een chip en dronken ze daar na afloop niet veel bier? Hij had voorlopig genoeg aan "zijn" circuit, waar hij niet voor verrassingen zou komen te staan.
Het is goed dat er loopcircuits zijn en dat er sponsors zijn die er geld in steken. Zonder deze loopcircuits zouden er minder wedstrijden zijn, zou men minder aan de sport doen, waar men zoveel plezier aan beleeft. Omdat er zoveel atleten deelnemen aan de loopcircuits, blijft het ook voor de sponsoren aantrekkelijk. " Mijn circuitloper " geeft, door het deelnemen aan deze lopen, in dat opzicht dan ook het goede voorbeeld.